Je werk op je werk laten

De eerste van de maand lijkt alweer een paar weken geleden, maar het zijn maar 4 dagen. Wat is er in die 4 dagen veel op me af gekomen.

Werken vanuit huis

Dat is echt een ding waar ik altijd al van droomde. Werken vanuit huis. Of vanuit de tuin, vanuit het bos, vanuit….noem maar op: vrijheid! Die vrijheid in combinatie met de kinderen zou natuurlijk helemaal top zijn. Geen gedoe met BSO’s, indien nodig gewoon die ene opdracht af kunnen maken wanneer je op vakantie bent.

Die vrijheid, die voel ik wel. Langzaam komt er meer werk op mijn pad en zie ik zoveel mogelijkheden, fijn! Wel denk ik dat onze peuter toch net iets meer uurtjes in de week naar de opvang zal gaan binnenkort, oefen ik met de jongens hoe ze samen het laatste stuk veilig naar school fietsen zonder mij. Het huishouden blijkt helaas ook gewoon door te gaan. Wanneer je vanuit huis werkt, is een opgeruimd huis fijn. Dus begint mijn werkdag met de zooi opruimen die achtergebleven is van een gezellige, maar drukke ochtend. Mijn lief naar zijn werk, de oudste kids naar school, de jongste naar het kinderdagverblijf.

Het begin van een werkdag

Ik stap van mijn fiets af, veel te hard gefietst, dus helemaal kapot. Ik stap het huis binnen en loop ‘tegen’ de ontbijttafel aan. Explosie. Okay, alles naar de keuken, vaatwasser inruimen en aan de bak. Vaatwasser staat nog vol van de avond ervoor. Leegruimen, inruimen, dicht. Pot thee, laptop, kladblok en gaan met die banaan.

O ja, de was moest nog aangezet worden. Was aanzetten, weer achter de laptop. Piep, piep, piep: wasmachine klaar. Nee, hij geeft niet maar 1 piepje, hij blijft net zolang piepen tot je opstaat om hem uit te zetten. En als ik dan toch bij die wasmachine sta, kan ik net zo goed even vlug die was ophangen. Was ophangen, naar beneden en achter de laptop.

Ohw, is het alweer bijna 13.00?! Laat ik toch maar vlug die fietskar achter de fiets hangen, want misschien valt de peuter dan wel lekker in slaap en kan ik nog even doorwerken. En dan dus om 13.00 de fiets op, peuter mee naar huis, thuis hoopvol omkijken naar die kar en dan krijg je een waanzinnig lieve lach. Toch wel fijn dat hij niet in slaap gevallen is :).

De tijd vliegt

En dat is denk ik ook waarom ik het gevoel heb dat er alweer een paar weken opzitten.

Natuurlijk heb ik een aanloopperiode gehad, voor mijn bedrijf een feit was. Toch was alles toen nèt iets vrijblijvender. Nu is het serieuze werk begonnen en kom ik tijd te kort. Ik vind mijn werk leuk en denk dat het enkel leuker kan worden. De materie waarin ik mij moet verdiepen voor opdrachtgevers, is niet alleen maar nuttig om een goed artikel neer te zetten. Ik leer ervan en vind het heerlijk om te doen!

Wel vraag ik me af hoe ik meer uren in een dag ga krijgen. De peuter zal binnenkort tot 15.00 a 15.30 naar de opvang gaan. Om de week zijn de andere kinderen hier ook en ik zal toch echt een mama moeten worden, die er iets meer regels op nahoudt als het gaat om je eigen zooi opruimen. En dat dan graag zonder te veranderen in een dictator ;).

Vroeger liet ik mijn werk op mijn werk. Nu is mijn werk, waar ik woon. Zelfs overal waar ik ben. Geen deur die ik achter me dichttrek als ik klaar ben. Toch maar eens kijken hoe ik de zaken wat beter kan gaan scheiden.

Gelukkig heb ik tijd zat om daarover na te denken tijdens het vouwen van de was…photo-upload-2066-17183-12379

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s